سُورَةُ المُرۡسَلَاتِ
مرسلات
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْمُرْسَلَٰتِ عُرْفًۭا
سوگند به فرستادگان پى‌درپى،
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعٌۭ
كه آنچه وعده يافته‌ايد قطعاً رخ خواهد داد.
وَإِذَا ٱلْجِبَالُ نُسِفَتْ
و آنگاه كه كوه‌ها از جا كنده شوند،
وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتْ
و آنگاه كه پيمبران به ميقات آيند،
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ
و تو چه دانى كه روز داورى چيست؟
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ
آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان!
ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ ٱلْءَاخِرِينَ
سپس از پى آنان پسينيان را مى‌بريم.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ
آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.
أَلَمْ نَخْلُقكُّم مِّن مَّآءٍۢ مَّهِينٍۢ
مگر شما را از آبى بى‌مقدار نيافريديم؟
فَجَعَلْنَٰهُ فِى قَرَارٍۢ مَّكِينٍ
پس آن را در جايگاهى استوار نهاديم،
فَقَدَرْنَا فَنِعْمَ ٱلْقَٰدِرُونَ
و توانا آمديم، و چه نيك تواناييم.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ
آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.
أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ كِفَاتًا
مگر زمين را محل اجتماع نگردانيديم؟
وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَٰسِىَ شَٰمِخَٰتٍۢ وَأَسْقَيْنَٰكُم مَّآءًۭ فُرَاتًۭا
و كوه‌هاى بلند در آن نهاديم و به شما آبى گوارا نوشانيديم.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ
آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.
ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ
برويد به سوى همان چيزى كه آن را تكذيب مى‌كرديد.
ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ ظِلٍّۢ ذِى ثَلَٰثِ شُعَبٍۢ
برويد به سوى [آن] دود سه شاخه،
لَّا ظَلِيلٍۢ وَلَا يُغْنِى مِنَ ٱللَّهَبِ
نه سايه‌دار است و نه از شعله [آتش] حفاظت مى‌كند.
إِنَّهَا تَرْمِى بِشَرَرٍۢ كَٱلْقَصْرِ
[دوزخ] چون كاخى [بلند] شراره مى‌افكند،
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ
آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.
وَلَا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ
و رخصت نمى‌يابند تا پوزش خواهند.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ
آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.
هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ۖ جَمَعْنَٰكُمْ وَٱلْأَوَّلِينَ
اين [همان] روز داورى است شما و [جمله] پيشينيان را گرد مى‌آوريم.
فَإِن كَانَ لَكُمْ كَيْدٌۭ فَكِيدُونِ
پس اگر حيلتى داريد، در برابر من بسگاليد.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ
آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.
إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى ظِلَٰلٍۢ وَعُيُونٍۢ
اهل تقوا در زير سايه‌ها و بر كنار چشمه‌سارانند،
وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ
با هر ميوه‌اى كه خوش داشته باشند.
كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
به [پاداش] آنچه مى‌كرديد، بخوريد و بياشاميد؛ گواراتان باد.
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ
ما نيكوكاران را چنين پاداش مى‌دهيم.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ
آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.
كُلُوا۟ وَتَمَتَّعُوا۟ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجْرِمُونَ
[اى كافران،] بخوريد و اندكى برخوردار شويد كه شما گناهكاريد.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ
[ولى] آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرْكَعُوا۟ لَا يَرْكَعُونَ
و چون به آنان گفته شود: «ركوع كنيد»، به ركوع نمى‌روند.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ
آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.
فَبِأَىِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَهُۥ يُؤْمِنُونَ
پس به كدامين سخن پس از [قرآن] ايمان مى‌آورند؟