سُورَةُ اللَّيۡلِ
لیل
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ
سوگند به شب چون پرده افكند،
وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ
سوگند به روز چون جلوه‌گرى آغازد،
وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ
و [سوگند به] آنكه نر و ماده را آفريد،
فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ
اما آنكه [حق خدا را] داد و پروا داشت،
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ
بزودى راه آسانى پيش پاى او خواهيم گذاشت.
وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ
و اما آنكه بخل ورزيد و خود را بى‌نياز ديد،
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ
بزودى راه دشوارى به او خواهيم نمود.
وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ
و چون هلاك شد، [ديگر] مال او به كارش نمى‌آيد.
وَإِنَّ لَنَا لَلْءَاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ
و در حقيقت، دنيا و آخرت از آن ماست.
فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ
پس شما را به آتشى كه زبانه مى‌كشد هشدار دادم.
لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى
جز نگون‌بخت‌تر[ين مردم] در آن درنيايد:
وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى
و پاك‌رفتارتر[ين مردم] از آن دور داشته خواهد شد:
ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ
همان كه مال خود را مى‌دهد [براى آنكه] پاك شود،
وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ
و هيچ كس را به قصد پاداش‌يافتن نعمت نمى‌بخشد،
إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ
جز خواستن رضاى پروردگارش كه بسى برتر است [منظورى ندارد].