سُورَةُ التَّكۡوِيرِ
تکویر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ
آنگاه كه خورشيد به هم درپيچد،
وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ
و آنگه كه ستارگان همى‌تيره شوند،
وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ
و آنگاه كه جانها به هم درپيوندند،
وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ
پرسند چو زان دخترك زنده به‌گور:
وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ
و آنگه كه بهشت را فرا پيش آرند،
عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ
هر نَفْس بداند چه فراهم ديده.
إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ
كه [قرآن] سخن فرشته بزرگوارى است.
ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ
نيرومند [كه] پيش خداوند عرش، بلندپايگاه است.
مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ
در آنجا [هم] مطاع [و هم] امين است.
وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ
و قطعاً آن [فرشته وحى] را در افق رخشان ديده.
وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ
و او در امر غيب بخيل نيست.
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ
و [قرآن] نيست سخن ديو رجيم.
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ
اين [سخن] بجز پندى براى عالميان نيست؛
لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ
براى هر يك از شما كه خواهد به راه راست رود.
وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ
و تا خدا، پروردگار جهانها، نخواهد، [شما نيز] نخواهيد خواست.