سُورَةُ الأَعۡلَىٰ
اعلی
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى
نام پروردگار والاى خود را به پاكى بستاى:
وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ
و آنكه اندازه‌گيرى كرد و راه نمود.
فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ
و پس [از چندى] آن را خاشاكى تيره‌گون گردانيد.
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ
ما بزودى [آيات خود را به وسيله سروش غيبى] بر تو خواهيم خواند، تا فراموش نكنى؛
إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ
جز آنچه خدا خواهد، كه او آشكار و آنچه را كه نهان است مى‌داند.
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ
و براى تو آسانترين [راه] را فراهم مى‌گردانيم.
فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ
پس پند ده، اگر پند سود بخشد.
وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى
و نگون‌بخت، خود را از آن دور مى‌دارد؛
ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ
همان كس كه در آتشى بزرگ در آيد؛
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ
آنگاه نه در آن مى‌ميرد و نه زندگانى مى‌يابد.
قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ
رستگار آن كس كه خود را پاك گردانيد؛
وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ
و نام پروردگارش را ياد كرد و نماز گزارد.
بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا
ليكن [شما] زندگى دنيا را بر مى‌گزينيد؛
وَٱلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ
با آنكه [جهان] آخرت نيكوتر و پايدارتر است.
إِنَّ هَٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ
قطعاً در صحيفه‌هاى گذشته اين [معنى] هست،