سُورَةُ الزَّلۡزَلَةِ
زلزله
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا
آنگاه كه زمين به لرزش [شديد] خود لرزانيده شود،
وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا
و زمين بارهاى سنگين خود را برون افكند،
وَقَالَ ٱلْإِنسَٰنُ مَا لَهَا
و انسان گويد: «[زمين] را چه شده است؟»
يَوْمَئِذٍۢ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا
آن روز است كه [زمين] خبرهاى خود را باز گويد.
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا
[همان گونه] كه پروردگارت بدان وحى كرده است.
يَوْمَئِذٍۢ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًۭا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَٰلَهُمْ
آن روز، مردم [به حال] پراكنده برآيند تا [نتيجه] كارهايشان به آنان نشان داده شود.
فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًۭا يَرَهُۥ
پس هر كه هموزن ذرّه‌اى نيكى كند [نتيجه] آن را خواهد ديد.
وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍۢ شَرًّۭا يَرَهُۥ
و هر كه هموزن ذرّه‌اى بدى كند [نتيجه] آن را خواهد ديد.