سُورَةُ العَلَقِ
علق
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ
بخوان به نام پروردگارت كه آفريد.
ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ
بخوان، و پروردگار تو كريمترين [كريمان] است.
عَلَّمَ ٱلْإِنسَٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ
آنچه را كه انسان نمى‌دانست [بتدريج به او] آموخت.
كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَيَطْغَىٰٓ
حقاً كه انسان سركشى مى‌كند،
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ
در حقيقت، بازگشت به سوى پروردگار توست.
أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ
آيا ديدى آن كس را كه باز مى‌داشت،
أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ
چه پندارى اگر او بر هدايت باشد،
أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ
يا به پرهيزگارى وادارد [براى او بهتر نيست]؟
أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ
[و باز] آيا چه پندارى [كه] اگر او به تكذيب پردازد و روى برگرداند [چه كيفرى در پيش دارد]؟
أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ
مگر ندانسته كه خدا مى‌بيند؟
كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ
زنهار، اگر باز نايستد، موى پيشانى [او] را سخت بگيريم؛
نَاصِيَةٍۢ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍۢ
[همان] موى پيشانى دروغزن گناه‌پيشه را.
كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩
زنهار! فرمانش مَبَر، و سجده كن، و خود را [به خدا] نزديك گردان.