سوره قمر، آیه ۱۲
سوره‌ی ۵۴ قرآن کریم • مکی • ۵۵ آیه • جزء ۲۷ • صفحه ۵۲۹
وَفَجَّرْنَا ٱلْأَرْضَ عُيُونًۭا فَٱلْتَقَى ٱلْمَآءُ عَلَىٰٓ أَمْرٍۢ قَدْ قُدِرَ
ترجمه‌های فارسی
ترجمه‌ی محمدمهدی فولادوند
و از زمين چشمه‌ها جوشانيديم تا آب [زمين و آسمان] براى امرى كه مقدّر شده بود به هم پيوستند.
ترجمه‌ی آیت‌الله مکارم شیرازی
و زمین را شکافتیم و چشمه‌های زیادی بیرون فرستادیم؛ و این دو آب به اندازه مقدّر با هم درآمیختند (و دریای وحشتناکی شد)!
ترجمه‌ی حسین انصاریان
و زمین را به [جوشیدن] چشمه هایی [پر آب] شکافتیم؛ پس آبِ آسمان و زمین برای کاری که مقدّر شده بود به هم پیوستند،