سوره انسان، آیه ۷
سورهی ۷۶ قرآن کریم • مدنی • ۳۱ آیه • جزء ۲۹ • صفحه ۵۷۹
يُوفُونَ بِٱلنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًۭا كَانَ شَرُّهُۥ مُسْتَطِيرًۭا
ترجمههای فارسی
ترجمهی محمدمهدی فولادوند
[همان بندگانى كه] به نذر خود وفا مىكردند، و از روزى كه گزند آن فراگيرنده است مىترسيدند.
ترجمهی آیتالله مکارم شیرازی
آنها به نذر خود وفا میکنند، و از روزی که شرّ و عذابش گسترده است میترسند،
ترجمهی حسین انصاریان
[همانان که] همواره نذرشان را وفا می کنند، و از روزی که آسیب و گزندش گسترده است، می ترسند،