سوره ق، آیه ۲۷
سورهی ۵۰ قرآن کریم • مکی • ۴۵ آیه • جزء ۲۶ • صفحه ۵۱۹
۞ قَالَ قَرِينُهُۥ رَبَّنَا مَآ أَطْغَيْتُهُۥ وَلَٰكِن كَانَ فِى ضَلَٰلٍۭ بَعِيدٍۢ
ترجمههای فارسی
ترجمهی محمدمهدی فولادوند
[شيطان] همدمش مىگويد: «پروردگار ما، من او را به عصيان وانداشتم، ليكن [خودش] در گمراهى دور و درازى بود.»
ترجمهی آیتالله مکارم شیرازی
و همنشینش (از شیاطین) میگوید: «پروردگارا! من او را به طغیان وانداشتم، لکن او خود در گمراهی دور و درازی بود!»
ترجمهی حسین انصاریان
همنشینش [از میان شیطان ها] می گوید: پروردگارا! من او را به سرکشی و طغیان وا نداشتم، او خودش [به میل خود] در گمراهی دور و درازی بود. ….