سوره انبیاء، آیه ۲
سورهی ۲۱ قرآن کریم • مکی • ۱۱۲ آیه • جزء ۱۷ • صفحه ۳۲۲
مَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍۢ مِّن رَّبِّهِم مُّحْدَثٍ إِلَّا ٱسْتَمَعُوهُ وَهُمْ يَلْعَبُونَ
ترجمههای فارسی
ترجمهی محمدمهدی فولادوند
هيچ پند تازهاى از پروردگارشان نيامد، مگر اينكه بازىكنان آن را شنيدند.
ترجمهی آیتالله مکارم شیرازی
هیچ یادآوری تازهای از طرف پروردگارشان برای آنها نمیآید، مگر آنکه با بازی (و شوخی) به آن گوش میدهند!
ترجمهی حسین انصاریان
هیچ یادآوری و پند تازه ای از سوی پروردگارشان برای آنان نمی آید مگر آنکه آن را می شنوند و در حالی که سرگرم بازی هستند [آن را مسخره می کنند.]