سوره حجر، آیه ۲۹
سوره‌ی ۱۵ قرآن کریم • مکی • ۹۹ آیه • جزء ۱۴ • صفحه ۲۶۳
فَإِذَا سَوَّيْتُهُۥ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِى فَقَعُوا۟ لَهُۥ سَٰجِدِينَ
ترجمه‌های فارسی
ترجمه‌ی محمدمهدی فولادوند
پس وقتى آن را درست كردم و از روح خود در آن دميدم، پيش او به سجده درافتيد.
ترجمه‌ی آیت‌الله مکارم شیرازی
هنگامی که کار آن را به پایان رساندم، و در او از روح خود (یک روح شایسته و بزرگ) دمیدم، همگی برای او سجده کنید!»
ترجمه‌ی حسین انصاریان
پس چون او را درست و نیکو گردانم و از روح خود در او بدمم، برای او سجده کنان بیفتید.