سوره هود، آیه ۱۰۵
سوره‌ی ۱۱ قرآن کریم • مکی • ۱۲۳ آیه • جزء ۱۲ • صفحه ۲۳۳
يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِۦ ۚ فَمِنْهُمْ شَقِىٌّۭ وَسَعِيدٌۭ
ترجمه‌های فارسی
ترجمه‌ی محمدمهدی فولادوند
روزى [است] كه چون فرا رسد هيچ كس جز به اذن وى سخن نگويد. آنگاه بعضى از آنان تيره‌بختند و [برخى] نيكبخت.
ترجمه‌ی آیت‌الله مکارم شیرازی
آن روز که (قیامت و زمان مجازات) فرا رسد، هیچ کس جز به اجازه او سخن نمی‌گوید؛ گروهی بدبختند و گروهی خوشبخت!
ترجمه‌ی حسین انصاریان
روزی که چون فرا رسد، هیچ کس جز به اجازه او سخن نمی گوید؛ پس برخی تیره بخت و برخی نیک بخت اند.