يَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَكَارِهِ، وَيَا مَنْ يُفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدَائِدِ، وَيَا مَنْ يُلْتَمَسُ مِنْهُ الْمَخْرَجُ إِلَى رَوْحِ الْفَرَجِ... أَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمَّاتِ، وَأَنْتَ الْمَفْزَعُ فِي الْمُلِمَّاتِ، لَا يَنْدَفِعُ مِنْهَا إِلَّا مَا دَفَعْتَ، وَلَا يَنْكَشِفُ مِنْهَا إِلَّا مَا كَشَفْتَ.
ترجمه
ای آن‌که گره‌های ناگواری‌ها به دست او گشوده می‌شود، و ای آن‌که تیزیِ سختی‌ها به او می‌شکند، و ای آن‌که راه بیرون‌شدن به‌سوی آسایشِ گشایش از او خواسته می‌شود... تویی که برای کارهای مهم خوانده می‌شوی و در گرفتاری‌ها پناهگاهی؛ جز آنچه تو برانی رانده نمی‌شود و جز آنچه تو بگشایی گشوده نمی‌گردد.