الْحَمْدُ لِلَّهِ الْأَوَّلِ بِلَا أَوَّلٍ كَانَ قَبْلَهُ، وَالْآخِرِ بِلَا آخِرٍ يَكُونُ بَعْدَهُ، الَّذِي قَصُرَتْ عَنْ رُؤْيَتِهِ أَبْصَارُ النَّاظِرِينَ، وَعَجَزَتْ عَنْ نَعْتِهِ أَوْهَامُ الْوَاصِفِينَ.
ترجمه
ستایش خدایی را که اولِ بی‌آغاز است و آخرِ بی‌پایان؛ خدایی که دیدگانِ بینندگان از دیدنش کوتاه و اندیشه‌ی وصف‌کنندگان از وصفش ناتوان است.