نهج‌البلاغه (منتخب)

حکمت ۴ — صبر و زهد و پارسایی

حکمت ۴ از ۳۲

برای ذخیره‌ی پیشرفت و زمان مطالعه، وارد حسابت شو — خواندن متن نیازی به ورود ندارد.

الْعَجْزُ آفَةٌ، وَالصَّبْرُ شَجَاعَةٌ، وَالزُّهْدُ ثَرْوَةٌ، وَالْوَرَعُ جُنَّةٌ، وَنِعْمَ الْقَرِينُ الرِّضَى.

ترجمه

ناتوانی آفت است و شکیبایی شجاعت؛ زهد ثروت است و پارسایی سپر؛ و خشنودی (به قضای الهی) نیکو همدمی است.