سوره اعراف، آیه ۵
سوره‌ی ۷ قرآن کریم • مکی • ۲۰۶ آیه • جزء ۸ • صفحه ۱۵۱
فَمَا كَانَ دَعْوَىٰهُمْ إِذْ جَآءَهُم بَأْسُنَآ إِلَّآ أَن قَالُوٓا۟ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
ترجمه‌های فارسی
ترجمه‌ی محمدمهدی فولادوند
و هنگامى كه عذاب ما بر آنان آمد سخنشان جز اين نبود كه گفتند: «راستى كه ما ستمكار بوديم.»
ترجمه‌ی آیت‌الله مکارم شیرازی
و در آن موقع که عذاب ما به سراغ آنها آمد، سخنی نداشتند جز اینکه گفتند: «ما ظالم بودیم!» (ولی این اعتراف به گناه، دیگر دیر شده بود؛ و سودی به حالشان نداشت.)
ترجمه‌ی حسین انصاریان
زمانی که عذاب ما به سویشان آمد، اعترافشان جز این نبود که گفتند: قطعاً ما ستمکار بوده ایم.