سوره انعام، آیه ۷۷

سوره‌ی ۶ قرآن کریم • مکی • ۱۶۵ آیه • جزء ۷ • صفحه ۱۳۷

فَلَمَّا رَءَا ٱلْقَمَرَ بَازِغًۭا قَالَ هَٰذَا رَبِّى ۖ فَلَمَّآ أَفَلَ قَالَ لَئِن لَّمْ يَهْدِنِى رَبِّى لَأَكُونَنَّ مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلضَّآلِّينَ

ترجمه‌های فارسی

ترجمه‌ی محمدمهدی فولادوند

و چون ماه را در حال طلوع ديد، گفت: «اين پروردگار من است.» آنگاه چون ناپديد شد، گفت: «اگر پروردگارم مرا هدايت نكرده بود قطعاً از گروه گمراهان بودم.»

ترجمه‌ی آیت‌الله مکارم شیرازی

و هنگامی که ماه را دید که (سینه افق را) می‌شکافد، گفت: «این خدای من است؟» امّا هنگامی که (آن هم) غروب کرد، گفت: «اگر پروردگارم مرا راهنمایی نکند، مسلّماً از گروه گمراهان خواهم بود.»

بازگشت به فهرست ۱۱۴ سوره‌ی قرآن کریم