سوره قمر، آیه ۲۹
سوره‌ی ۵۴ قرآن کریم • مکی • ۵۵ آیه • جزء ۲۷ • صفحه ۵۳۰
فَنَادَوْا۟ صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطَىٰ فَعَقَرَ
ترجمه‌های فارسی
ترجمه‌ی محمدمهدی فولادوند
پس رفيقشان را صدا كردند و [او] شمشير كشيد و [شتر را] پى كرد.
ترجمه‌ی آیت‌الله مکارم شیرازی
آنها یکی از یاران خود را صدا زدند، او به سراغ این کار آمد و (ناقه را) پی کرد!
ترجمه‌ی حسین انصاریان
پس آنان یارشان را [که برای پی کردن ناقه آماده کرده بودند] فرا خواندند و [او] دست به کار شد و [ماده شتر را] پی کرد.