سوره مائده، آیه ۳۰
سورهی ۵ قرآن کریم • مدنی • ۱۲۰ آیه • جزء ۶ • صفحه ۱۱۲
فَطَوَّعَتْ لَهُۥ نَفْسُهُۥ قَتْلَ أَخِيهِ فَقَتَلَهُۥ فَأَصْبَحَ مِنَ ٱلْخَٰسِرِينَ
ترجمههای فارسی
ترجمهی محمدمهدی فولادوند
پس نفس [اماره]اش او را به قتل برادرش ترغيب كرد، و وى را كشت و از زيانكاران شد.
ترجمهی آیتالله مکارم شیرازی
نفس سرکش، کم کم او را به کشتن برادرش ترغیب کرد؛ (سرانجام) او را کشت؛ و از زیانکاران شد.
ترجمهی حسین انصاریان
نفس [طغیان گرش]، کشتن برادرش را در نظرش سهل و آسان جلوه داد، پس او را کشت و از زیانکاران شد.