سوره فصلت، آیه ۴۸
سورهی ۴۱ قرآن کریم • مکی • ۵۴ آیه • جزء ۲۵ • صفحه ۴۸۲
وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَدْعُونَ مِن قَبْلُ ۖ وَظَنُّوا۟ مَا لَهُم مِّن مَّحِيصٍۢ
ترجمههای فارسی
ترجمهی محمدمهدی فولادوند
و آنچه از پيش مىخواندند، از [نظر] آنان ناپديد مىشود و مىدانند كه آنان را روى گريز نيست.
ترجمهی آیتالله مکارم شیرازی
و همه معبودانی را که قبلاً میخواندند محو و گم میشوند؛ و میدانند هیچ گریزگاهی ندارند!
ترجمهی حسین انصاریان
و آنچه را از پیش [به عنوان شریکان خدا] می پرستیدند از نظرشان گم و ناپدید می شود و یقین می کنند که آنان را هیچ راه گریزی [از عذاب] نیست.