سوره سبأ، آیه ۴۱
سورهی ۳۴ قرآن کریم • مکی • ۵۴ آیه • جزء ۲۲ • صفحه ۴۳۳
قَالُوا۟ سُبْحَٰنَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا مِن دُونِهِم ۖ بَلْ كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ ٱلْجِنَّ ۖ أَكْثَرُهُم بِهِم مُّؤْمِنُونَ
ترجمههای فارسی
ترجمهی محمدمهدی فولادوند
مىگويند: «منزّهى تو، سرپرست ما تويى نه آنها بلكه جنّيان را مىپرستيدند؛ بيشترشان به آنها اعتقاد داشتند.»
ترجمهی آیتالله مکارم شیرازی
آنها میگویند: «منزّهی (از اینکه همتایی داشته باشی)! تنها تو ولیّ مائی، نه آنها؛ (آنها ما را پرستش نمیکردند) بلکه جنّ را پرستش مینمودند؛ و اکثرشان به آنها ایمان داشتند!»
ترجمهی حسین انصاریان
می گویند: تو منزهی [از اینکه در پرستیده شدن شریک و همتا داشته باشی]، تو سرپرست و یار مایی نه آنان، [آنان ما را نمی پرستیدند] بلکه جنّیان را می پرستیدند [و] بیشترشان به آنها ایمان داشتند.