سوره لقمان، آیه ۱۳

سوره‌ی ۳۱ قرآن کریم • مکی • ۳۴ آیه • جزء ۲۱ • صفحه ۴۱۲

وَإِذْ قَالَ لُقْمَٰنُ لِٱبْنِهِۦ وَهُوَ يَعِظُهُۥ يَٰبُنَىَّ لَا تُشْرِكْ بِٱللَّهِ ۖ إِنَّ ٱلشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌۭ

ترجمه‌های فارسی

ترجمه‌ی محمدمهدی فولادوند

و [ياد كن‌] هنگامى را كه لقمان به پسر خويش -در حالى كه وى او را اندرز مى‌داد- گفت: «اى پسرك من، به خدا شرك مياور كه به راستى شرك ستمى بزرگ است.»

ترجمه‌ی آیت‌الله مکارم شیرازی

(به خاطر بیاور) هنگامی را که لقمان به فرزندش -در حالی که او را موعظه می‌کرد- گفت: «پسرم! چیزی را همتای خدا قرار مده که شرک، ظلم بزرگی است.»

ترجمه‌ی حسین انصاریان

و [یاد کن] هنگامی که لقمان به پسرش در حالی که او را موعظه می کرد، گفت: پسرکم! به خدا شرک نورز، بی تردید شرک ستمی بزرگ است.

بازگشت به فهرست ۱۱۴ سوره‌ی قرآن کریم