سوره شعراء، آیه ۲۲
سوره‌ی ۲۶ قرآن کریم • مکی • ۲۲۷ آیه • جزء ۱۹ • صفحه ۳۶۸
وَتِلْكَ نِعْمَةٌۭ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ
ترجمه‌های فارسی
ترجمه‌ی محمدمهدی فولادوند
و [آيا] اينكه فرزندان اسرائيل را بنده [خود] ساخته‌اى نعمتى است كه منّتش را بر من مى‌نهى؟»
ترجمه‌ی آیت‌الله مکارم شیرازی
آیا این منتّی است که تو بر من می‌گذاری که بنی اسرائیل را برده خود ساخته‌ای؟!»
ترجمه‌ی حسین انصاریان
آیا اینکه بنی اسرائیل را به بردگی گرفته ای نعمتی است که منتش را بر من می نهی؟!