سوره انبیاء، آیه ۸۹
سوره‌ی ۲۱ قرآن کریم • مکی • ۱۱۲ آیه • جزء ۱۷ • صفحه ۳۲۹
وَزَكَرِيَّآ إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُۥ رَبِّ لَا تَذَرْنِى فَرْدًۭا وَأَنتَ خَيْرُ ٱلْوَٰرِثِينَ
ترجمه‌های فارسی
ترجمه‌ی محمدمهدی فولادوند
و زكريّا را [ياد كن] هنگامى كه پروردگار خود را خواند: «پروردگارا، مرا تنها مگذار و تو بهترين ارث برندگانى.»
ترجمه‌ی آیت‌الله مکارم شیرازی
و زکریا را (به یاد آور) در آن هنگام که پروردگارش را خواند (و عرض کرد): «پروردگار من! مرا تنها مگذار (و فرزند برومندی به من عطا کن)؛ و تو بهترین وارثانی!»
ترجمه‌ی حسین انصاریان
و زکریا را [یاد کن] زمانی که پروردگارش را ندا داد: پروردگارا! مرا تنها [و بی فرزند] مگذار؛ و تو بهترین وارثانی.