سوره طه، آیه ۱۱۵
سوره‌ی ۲۰ قرآن کریم • مکی • ۱۳۵ آیه • جزء ۱۶ • صفحه ۳۲۰
وَلَقَدْ عَهِدْنَآ إِلَىٰٓ ءَادَمَ مِن قَبْلُ فَنَسِىَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُۥ عَزْمًۭا
ترجمه‌های فارسی
ترجمه‌ی محمدمهدی فولادوند
و به يقين پيش از اين با آدم پيمان بستيم، و[لى آن را] فراموش كرد، و براى او عزمى [استوار] نيافتيم.
ترجمه‌ی آیت‌الله مکارم شیرازی
پیش از این، از آدم پیمان گرفته بودیم؛ امّا او فراموش کرد؛ و عزم استواری برای او نیافتیم!
ترجمه‌ی حسین انصاریان
یقیناً پیش از این به آدم سفارش کردیم [که از میوه آن درخت نخورد] پس فراموش کرد و عزمی استوار برای او نیافتیم.