سوره بقره، آیه ۲۰۶

سوره‌ی ۲ قرآن کریم • مدنی • ۲۸۶ آیه • جزء ۲ • صفحه ۳۲

وَإِذَا قِيلَ لَهُ ٱتَّقِ ٱللَّهَ أَخَذَتْهُ ٱلْعِزَّةُ بِٱلْإِثْمِ ۚ فَحَسْبُهُۥ جَهَنَّمُ ۚ وَلَبِئْسَ ٱلْمِهَادُ

ترجمه‌های فارسی

ترجمه‌ی محمدمهدی فولادوند

و چون به او گفته شود: «از خدا پروا كن» نخوت، وى را به گناه كشاند. پس جهنم براى او بس است، و چه بد بسترى است.

ترجمه‌ی آیت‌الله مکارم شیرازی

و هنگامی که به آنها گفته شود: «از خدا بترسید!» (لجاجت آنان بیشتر می‌شود)، و لجاجت و تعصب، آنها را به گناه می‌کشاند. آتش دوزخ برای آنان کافی است؛ و چه بد جایگاهی است!

ترجمه‌ی حسین انصاریان

و چون به او گویند: از خدا پروا کن، غرور و سرسختی و تعصّب و لجاجت، او را به گناه وا می دارد؛ پس دوزخ او را بس است، و یقیناً بد جایگاهی است.

بازگشت به فهرست ۱۱۴ سوره‌ی قرآن کریم