سوره کهف، آیه ۴۷
سوره‌ی ۱۸ قرآن کریم • مکی • ۱۱۰ آیه • جزء ۱۵ • صفحه ۲۹۹
وَيَوْمَ نُسَيِّرُ ٱلْجِبَالَ وَتَرَى ٱلْأَرْضَ بَارِزَةًۭ وَحَشَرْنَٰهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًۭا
ترجمه‌های فارسی
ترجمه‌ی محمدمهدی فولادوند
و [ياد كن] روزى را كه كوهها را به حركت درمى‌آوريم، و زمين را آشكار [و صاف] مى‌بينى، و آنان را گرد مى‌آوريم و هيچ يك را فرو گذار نمى‌كنيم.
ترجمه‌ی آیت‌الله مکارم شیرازی
و روزی را به خاطر بیاور که کوه‌ها را به حرکت درآوریم؛ و زمین را آشکار (و مسطح) می‌بینی؛ و همه آنان [= انسانها] را برمی‌انگیزیم، و احدی از ایشان را فروگذار نخواهیم کرد!
ترجمه‌ی حسین انصاریان
و [یاد کن] روزی را که کوه ها را [از محل استقرارشان] برانیم و نابود کنیم، و زمین را هموار و آشکار ببینی، و همه آنان را [برای ورود به عرصه قیامت] محشور می کنیم، و هیچ یک از آنان را وانمی گذاریم.