سوره اسراء، آیه ۸۳
سورهی ۱۷ قرآن کریم • مکی • ۱۱۱ آیه • جزء ۱۵ • صفحه ۲۹۰
وَإِذَآ أَنْعَمْنَا عَلَى ٱلْإِنسَٰنِ أَعْرَضَ وَنَـَٔا بِجَانِبِهِۦ ۖ وَإِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ كَانَ يَـُٔوسًۭا
ترجمههای فارسی
ترجمهی محمدمهدی فولادوند
و چون به انسان نعمت ارزانى داريم، روى مىگرداند و پهلو تهى مىكند، و چون آسيبى به وى رسد نوميد مىگردد.
ترجمهی آیتالله مکارم شیرازی
هنگامی که به انسان نعمت میبخشیم، (از حق) روی میگرداند و متکبرانه دور میشود؛ و هنگامی که (کمترین) بدی به او میرسد، (از همه چیز) مایوس میگردد!
ترجمهی حسین انصاریان
و زمانی که به انسان نعمت می بخشیم [از ما] روی بگرداند و خود را مغرورانه از ما دور کند، و هنگامی که آسیبی به او برسد [به سبب بی ایمانی و غفلت از قدرت و رحمت ما] بسیار نومید و مأیوس شود.