سوره نحل، آیه ۱۲۰
سورهی ۱۶ قرآن کریم • مکی • ۱۲۸ آیه • جزء ۱۴ • صفحه ۲۸۱
إِنَّ إِبْرَٰهِيمَ كَانَ أُمَّةًۭ قَانِتًۭا لِّلَّهِ حَنِيفًۭا وَلَمْ يَكُ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ
ترجمههای فارسی
ترجمهی محمدمهدی فولادوند
به راستى ابراهيم، پيشوايى مطيع خدا [و] حقگراى بود و از مشركان نبود.
ترجمهی آیتالله مکارم شیرازی
ابراهیم (به تنهایی) امّتی بود مطیع فرمان خدا؛ خالی از هر گونه انحراف؛ و از مشرکان نبود؛
ترجمهی حسین انصاریان
بدون تردید، ابراهیم [به تنهایی] یک امت بود، برای خدا از روی فروتنی فرمانبردار و [یکتاپرستی] حق گرا بود واز مشرکان نبود.