سوره یوسف، آیه ۸۴
سوره‌ی ۱۲ قرآن کریم • مکی • ۱۱۱ آیه • جزء ۱۳ • صفحه ۲۴۵
وَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَٰٓأَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ وَٱبْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ ٱلْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌۭ
ترجمه‌های فارسی
ترجمه‌ی محمدمهدی فولادوند
و از آنان روى گردانيد و گفت: «اى دريغ بر يوسف، و در حالى كه اندوه خود را فرو مى‌خورد، چشمانش از اندوه سپيد شد.»
ترجمه‌ی آیت‌الله مکارم شیرازی
و از آنها روی برگرداند و گفت: «وا اسفا بر یوسف!» و چشمان او از اندوه سفید شد، اما خشم خود را فرو می‌برد (و هرگز کفران نمی‌کرد)!
ترجمه‌ی حسین انصاریان
و از آنان کناره گرفت و گفت: دریغا بر یوسف! و در حالی که از غصّه لبریز بود دو چشمش از اندوه، سپید شد.