سورهحدود ۷ دقیقه

سوره حشر

سورة الحشر

روایت از پیامبر اکرم (ص): «هرکس آیات پایانی سوره حشر را صبح بخواند و در همان روز بمیرد، شهید است؛ و اگر شب بخواند و در آن شب بمیرد، نیز شهید است.» متن کامل ۲۴ آیه با ترجمه.

متن عربی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ۝١ هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِنْ دِيَارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ ۚ مَا ظَنَنْتُمْ أَنْ يَخْرُجُوا ۖ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ مَانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللَّهِ فَأَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا ۖ وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ ۚ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ ۝٢ وَلَوْلَا أَنْ كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْجَلَاءَ لَعَذَّبَهُمْ فِي الدُّنْيَا ۖ وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابُ النَّارِ ۝٣ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ ۖ وَمَنْ يُشَاقِّ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ۝٤ مَا قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَائِمَةً عَلَىٰ أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَلِيُخْزِيَ الْفَاسِقِينَ ۝٥ وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلَىٰ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ۝٦ مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَىٰ فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ كَيْ لَا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِيَاءِ مِنْكُمْ ۚ وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۖ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ۝٧ لِلْفُقَرَاءِ الْمُهَاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا وَيَنْصُرُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ ۝٨ وَالَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۚ وَمَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ۝٩ وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ ۝١٠ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نَافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوَانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَدًا أَبَدًا وَإِنْ قُوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ۝١١ لَئِنْ أُخْرِجُوا لَا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَلَئِنْ قُوتِلُوا لَا يَنْصُرُونَهُمْ وَلَئِنْ نَصَرُوهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنْصَرُونَ ۝١٢ لَأَنْتُمْ أَشَدُّ رَهْبَةً فِي صُدُورِهِمْ مِنَ اللَّهِ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ ۝١٣ لَا يُقَاتِلُونَكُمْ جَمِيعًا إِلَّا فِي قُرًى مُحَصَّنَةٍ أَوْ مِنْ وَرَاءِ جُدُرٍ ۚ بَأْسُهُمْ بَيْنَهُمْ شَدِيدٌ ۚ تَحْسَبُهُمْ جَمِيعًا وَقُلُوبُهُمْ شَتَّىٰ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْقِلُونَ ۝١٤ كَمَثَلِ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَرِيبًا ۖ ذَاقُوا وَبَالَ أَمْرِهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ۝١٥ كَمَثَلِ الشَّيْطَانِ إِذْ قَالَ لِلْإِنْسَانِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِنْكَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ ۝١٦ فَكَانَ عَاقِبَتَهُمَا أَنَّهُمَا فِي النَّارِ خَالِدَيْنِ فِيهَا ۚ وَذَٰلِكَ جَزَاءُ الظَّالِمِينَ ۝١٧ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ لِغَدٍ ۖ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ۝١٨ وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْسَاهُمْ أَنْفُسَهُمْ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ۝١٩ لَا يَسْتَوِي أَصْحَابُ النَّارِ وَأَصْحَابُ الْجَنَّةِ ۚ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفَائِزُونَ ۝٢٠ لَوْ أَنْزَلْنَا هَٰذَا الْقُرْآنَ عَلَىٰ جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خَاشِعًا مُتَصَدِّعًا مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ ۚ وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ۝٢١ هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ ۖ هُوَ الرَّحْمَٰنُ الرَّحِيمُ ۝٢٢ هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ ۚ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ ۝٢٣ هُوَ اللَّهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ ۖ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ ۚ يُسَبِّحُ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ۝٢٤

ترجمه‌ی فارسی

به نام خداوند بخشاینده مهربان. ۱. آنچه در آسمان‌ها و زمین است، خدا را تسبیح می‌گویند؛ و اوست عزیز و حکیم. ۲. اوست که کافران اهل کتاب را در نخستین جابه‌جایی، از خانه‌هایشان بیرون راند. گمان نمی‌بردید که آنان بیرون روند و آنان هم می‌پنداشتند که دژهایشان نگهدارشان از خداست؛ اما خدا از جایی که گمانش را نمی‌بردند بر آنان درآمد و در دل‌هایشان وحشت افکند، خانه‌های خود را با دست خویش و دست مؤمنان ویران می‌کردند. پس عبرت گیرید ای صاحبان بصیرت. ۳. و اگر خدا کوچ‌دادن را بر آنان مقرر نکرده بود، در دنیا عذابشان می‌کرد، و در آخرت برایشان عذاب آتش است. ۴. این بدان جهت است که با خدا و پیامبرش به مخالفت برخاستند؛ و هر که با خدا مخالفت کند، همانا خدا سخت‌کیفر است. ۵. آنچه از نخل‌های لطیف بریدید یا بر ریشه‌اش ایستاده گذاشتید، به اذن خدا بود و برای اینکه فاسقان را خوار کند. ۶. و آنچه را خدا از [اموال] آنان به پیامبرش بازگرداند، شما برای آن نه اسبی تاختید و نه شتری؛ بلکه خداوند پیامبرانش را بر هر که بخواهد چیره می‌کند، و خدا بر هر چیز تواناست. ۷. آنچه خدا از اهل قریه‌ها به پیامبرش بازگرداند، از آنِ خدا و پیامبر و خویشاوندان و یتیمان و مسکینان و در راه‌ماندگان است؛ تا [دارایی] میان توانگران شما دست‌به‌دست نگردد. و آنچه پیامبر برایتان آورد، بگیرید؛ و آنچه از آن نهی کرد، بازایستید؛ و از خدا پروا کنید، که خداوند سخت‌کیفر است. ۸. [این بازگشتی] برای فقیران مهاجری است که از خانه و اموالشان بیرون رانده شدند، در حالی که فضل و خشنودی خدا را می‌جویند و خدا و رسولش را یاری می‌کنند؛ آنانند راست‌گویان. ۹. و [نیز برای] کسانی که پیش از آنان در [مدینه] خانه گرفتند و ایمان آوردند؛ هر کس را به سویشان هجرت کرد، دوست می‌دارند، و در سینه‌هایشان نسبت به آنچه به مهاجران داده شده حسدی نمی‌یابند، و دیگران را بر خود مقدم می‌دارند، هرچند خود نیازمند باشند. و هر که از بخل نفس خویش نگه‌داشته شود، آنان رستگارند. ۱۰. و کسانی که پس از ایشان آمدند، می‌گویند: «پروردگارا، ما و برادرانمان را که در ایمان بر ما پیشی گرفتند بیامرز، و در دل‌های ما کینه‌ای نسبت به مؤمنان قرار مده. پروردگارا، تو رئوف و مهربانی.» ۱۱. آیا منافقان را ندیدی که به برادران کافرشان از اهل کتاب می‌گویند: «اگر شما را بیرون کنند، حتماً ما هم با شما خارج می‌شویم، و هرگز در باره شما از کسی فرمان نمی‌بریم. و اگر با شما بجنگند، حتماً یاری‌تان می‌کنیم.» و خدا گواهی می‌دهد که آنان دروغگویند. ۱۲. اگر اخراج شوند، با آنان بیرون نمی‌روند، و اگر با آنان بجنگند، یاری‌شان نمی‌کنند، و اگر یاری‌شان کنند، پشت می‌کنند؛ سپس یاری نخواهند یافت. ۱۳. شما در دل‌های آنان از خدا ترس‌انگیزترید؛ این بدان جهت است که آنان قومی نافهم‌اند. ۱۴. آنان همگی با شما نخواهند جنگید، مگر در آبادی‌های مستحکم یا از پشت دیوارها. نزاعشان میان خودشان سخت است؛ آنان را همدل می‌پنداری ولی دل‌هایشان پراکنده است؛ این بدان جهت است که قومی بی‌خردند. ۱۵. مانند کسانی که اندکی پیش از آنان [بنی قینقاع] بودند، که سرانجام کار خویش را چشیدند، و عذابی دردناک خواهند داشت. ۱۶. مانند شیطان که به انسان گفت: «کافر شو»؛ و چون کافر شد، گفت: «همانا من از تو بیزارم؛ همانا من از خدای پروردگار جهانیان می‌ترسم.» ۱۷. عاقبت هر دو این شد که در آتش جاودانه‌اند؛ و این کیفر ستمگران است. ۱۸. ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از خدا پروا کنید، و هر کس بنگرد که برای فردا چه پیش فرستاده است. و از خدا پروا کنید، که خداوند به آنچه می‌کنید آگاه است. ۱۹. و مانند کسانی نباشید که خدا را فراموش کردند، پس خدا [نیز] خودشان را از یادشان برد؛ آنان همان فاسقان‌اند. ۲۰. اهل آتش و اهل بهشت برابر نیستند؛ اهل بهشت همان رستگاران‌اند. ۲۱. اگر این قرآن را بر کوهی فرود می‌فرستادیم، می‌دیدی که از خشیت خدا فروتن و از هم پاشیده می‌شود. این مَثَل‌ها را برای مردم می‌زنیم تا شاید بیندیشند. ۲۲. اوست خدایی که جز او معبودی نیست؛ دانای پنهان و آشکار است؛ او بخشنده و مهربان است. ۲۳. اوست خدایی که جز او معبودی نیست؛ پادشاه، پاک، سلامت‌بخش، ایمنی‌دهنده، نگهبان، عزیز، توانا و بزرگ‌منش. منزه است خدا از آنچه شریکش می‌سازند. ۲۴. اوست خدای آفریننده، پدیدآورنده، صورت‌بخش؛ نام‌های نیکو از آنِ اوست. آنچه در آسمان‌ها و زمین است او را تسبیح می‌گویند؛ و اوست عزیز و حکیم.