نهج‌البلاغه (منتخب)

حکمت ۳۴۹ — نگاه به عیب خویش

حکمت ۲۸ از ۳۲

برای ذخیره‌ی پیشرفت و زمان مطالعه، وارد حسابت شو — خواندن متن نیازی به ورود ندارد.

مَنْ نَظَرَ فِي عَيْبِ نَفْسِهِ اشْتَغَلَ عَنْ عَيْبِ غَيْرِهِ... وَمَنْ قَنِعَ بِرِزْقِ اللَّهِ لَمْ يَحْزَنْ عَلَى مَا فَاتَهُ.

ترجمه

هر کس به عیب خود بنگرد، از عیب دیگران باز می‌ماند؛ و هر کس به روزیِ خدا قانع شود، بر آنچه از دست رفته اندوه نمی‌خورد.